محمد حسین حدادزاده

ای زیباترین آهِ دلربایِ من

                            ای تو [کاما]

                            ای زیباترین

                                             آه

                                             دلربایِ من [نقطه]

ساعت ها میگذرند، لحظه به لحظه

چون لحظه ها خواهم گذشت و با ساعت ها، سفر خواهی کرد.

منبریون به یاد بصیرت افتاده اند

و مردم

هنوز با ندای ” هیهات من الذله ” از حسین (ع) یاد میکنند.

بشنو، صدای ساده معرفت را

در این زیبایی پنهان،

خش خش کنان

فریاد ناله ی بایدها

صدای از من ستانده،

بنگر، گذشتن را.

دیشب یه توفیق اجباری، اخراجی ها۳ رو دیدم، البته نه. حقیقتش دوست داشتم فیلم رو ببینم، راضیم از شکستن حس تحریم یک فیلم که دلم پیرو بود و عقلم منکر.
ممنون از آقای ده نمکی، برای صدا زدن دوباره جانبازها در گوشم، این بهترین جلوه فیلم بود اما بارها احساس عمیق تحمیق بود که نثارم شد از این فیلم.
کاش آقای ده نمکی مشخص می کردن که به ما مردم باید راست رو کامل گفت و ما انتخاب داریم، یا عامه ایم و اونچه در فیلم میبینیم.

به قولی آقای ده نمکی می خواستند همه حرفاشون رو یک جا بزنن!

کاش یکی به ما میگفت، نگرش ما زشت تر از دنیاست و زشتی دنیا از نگرش زشت ما.

پ.ن: ممنون از بلاگها که هر وقت صلاح دید بالا می آد و هر وقت نه، نیست!

نگاه آب، از گذر

چو نوایی، بر لب باد

او

به سرایی ساده و غریب

که گذشت

و

می گذرند.

به نام خداوند جان آفرین // حکیم سخن در زبان آفرین